34 - سورة سبا - « مكية » 1 - النوبة الاولى ( 34 / 11 - 1 ) بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بنام خداوند فراح بخشايش مهربان ، الْحَمْدُ لِلَّهِ ثنا بسزا اللَّه راست ، الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ آن خداى كه او راست هر چه در آسمانها و زمينهاست ، وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْآخِرَةِ و او راست ستايش بخداى در آن جهان ، وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ ( 1 ) و اوست راست‌دان راست كار در كار خويش آگاه [ از آفريدهء خويش ] . يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِي الْأَرْضِ ميداند هر چه در زمين فرو شود ، وَ ما يَخْرُجُ مِنْها و آنچه از زمين بيرون آيد ، وَ ما يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ و [ ميداند ] هر چه از آسمان فرو آيد ، وَ ما يَعْرُجُ فِيها و آنچه در آسمان بر شود ، وَ هُوَ الرَّحِيمُ الْغَفُورُ ( 2 ) و اوست آن بخشايندهء پوشنده . وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا ناگرويدگان گفتند : لا تَأْتِينَا السَّاعَةُ رستاخيز بما نيايد ، قُلْ گوى [ اى محمد ] ، بَلى وَ رَبِّي لَتَأْتِيَنَّكُمْ آرى به خداوند من كه ناچار بشما آيد ، عالِمِ الْغَيْبِ اللَّه داناى نهانست ، لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ دور نبود ازو همسنگ « 1 » ذره‌اى ، فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ نه در آسمانها و نه در زمين ، وَ لا أَصْغَرُ مِنْ ذلِكَ و نه خردتر از ذرّه ، وَ لا أَكْبَرُ و نه مهتر از ان ، إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ ( 3 ) [ از آن هيچ چيز « 2 » نيست و نباشد ] مگر در نامهء نوشتهء پيداى درست . لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ تا پاداش دهد ايشان را كه بگرويدند و كارهاى نيك كردند ، أُولئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ ( 4 ) ايشانند

--> ( 1 ) - نسخة الف : هام سنگ . ( 2 ) - نسخهء ج : هيچيز .